Johannes Albertus Dreijer
Johannes Albertus (Jan) Dreijer is geboren op maandag 21 juni 1909 in Haarlem, als zoon van Wilhelmus Hendrikus Dreijer en Grietje Geel. Jan is overleden op vrijdag 29 juli 1994 om 14:30 in Haarlem, 85 jaar oud (oorzaak: Ouderdom). Hij is begraven op dinsdag 2 augustus 1994 in Haarlem.

Dochter Gretchen verteld
Mijn moeder Rosalie is geboren in Herne, Duitsland op 30 Mei 1912. Mijn vader Jan in Haarlem op 21 juni 1909. Rosalie kwam als jong meisje naar Nederland om er te werken als dienstmeisje. Waarschijnlijk hebben ze elkaar op een dansavond ontmoet, want mijn vader hield van dansen.
Hij vertelde mij ooit dat hij zijn vader niet vertelde dat hij opslag had gekregen (ƒ2.00) omdat hij nieuwe danslakschoenen nodig had. Wat hij verdiende moest ie allemaal afgeven.
En kreeg dan ƒ1,-- zakgeld. Het kwam uit toen zijn vader naar zijn baas toeging om te zeggen dat Jan wel eens opslag mocht hebben….. en dat had hij al 2 weken!!!
Ik heb niet het idee dan mijn vader een fijne jeugd heeft gehad, er waren te veel kinderen, en weinig geld, en mijn opa hield wel van een borreltje, zoals bijna iedereen in die tijd!

Zij trouwden in november 1934
Ik weet niet waar zij na hun huwelijk woonden, maar mijn broer Bob en ik staan op foto’s als kleine kinderen aan het Spaarne, de Dubbele Buurt, maar wij zijn vaak verhuisd, in die tijd was er geen woningnood, er waren krotjes zat om in te wonen, zonder keuken, en een kraan in de gang bij de voordeur was al heel wat.

In de oorlog ’40-’45, woonden wij in de Drapenierstraat, daar is mijn zusje Emma geboren, in 1941. Mijn vader heeft een advertentie in de krant gezet dat zij was geboren en dat ze de namen:
Emma Wilhelmina Juliana Bernarda (prins Bernard) Beatrix Irene had gekregen. Er was erg veel respons op gekomen, het werd gezien als een daad van verzet tegen de Duitse overheersing, wat het dan ook was, maar mijn zusje heeft het nooit zo fijn gevonden, al die namen.

Hij, Jan, kon spannende verhalen vertellen uit die tijd, maar om dat hier na te vertellen is veel te veel.
Hij had geen echt beroep geloof ik, maar onofficieel was hij huisschilder.
Na de oorlog gingen wij in de Frans Halsstraat wonen. Daar heb ik de rest van mijn jeugd doorgebracht.
Omdat hij niet lekker zat met het werk dat hij deed is hij in 1946 als vrijwillig militair naar Indonesië gegaan, waar hij 3 jaar verbleef, veel gezien daar wat niet goed zat met die politionele actie, hij was tenslotte 37, en zag meer dan die jongens die voor hun nummer daar waren.